Vođen interakcijom pčela i mikronizovanog zeolita a na osnovu strukture monokristala ovog minerala pokušao sam da putem istraživanja i još više logikom nađem zajedničku vezu između njega, rotacije larve, oblika saća i složenog pčelinjeg oka. Za rezultate se ne može reći da su egzantni, detaljni ili relevantni ali povezujuće niti čak i matematičke postoje, pa prostora za razmišljanje ima.
Činjenica je da se za 1 sat sunce na nebeskoj paraboli pomeri za 15°( ili za svakih 4 minuta za 1°) odnosno da za 24h zemlja obavi rotaciju za 360° što pčele detektuju. Istovremeno larve u ćelijama saća rotiraju lagano, da li one prate rotaciju sunca ili su “nemirne pa im se vrti”? Kroz presečne skice kruga podeljenu na 24 segmenta od po 15° možda se može izvući zakljucak da larve rotiraju smišljeno biološki 1 segment – 1 sat, a konačno pun krug za 24 sata. Rotacija larve u ovim segmentima je verovatno povezana sa formiranjem genetickog 
“obrazca” kojim se izletnice koriste, preračunavanjem uglova kako kod prenošenja informacija prilikom plesova tako ipri spoljnoj orjentaciji.
Taj čin one obavljaju u ćeliji koja je (gledano na vertikalnu osu saća) pod uglom od oko 13° to nije slučajni odabir pčela već je po prethodnoj analogiji povezan sa uglom zemljine rotacione ose od oko 23,4° pa stavljeno u matematičku formu sledi: svako povećanje ugla rotacione ose na više za 0,1° ugao ćelije se smanjuje za 0,2° i obrnuto.
Po majstorstvu izračunavanja uglova i sposobnosti da to u vidu informatičkog plesa prenesu drugim jedinkama, po načinu izgradnje saća gde u svakom trenutku “znaju” u kojoj je trenutno fazi verovatno se dobar deo pčelinje biologije može staviti u precizan matematički kontekst i da takav odnos 
nebi bio nerealan, kao primer mogu poslužiti najnovija istraživanja prof. dr. Branislava Milovanovića gde se u dijagnostikovanju i lečenju autoimunih bolesti vidom personalne medicine u velikoj meri koriste matematičke metode kroz namenski osmišljen softver, naravno u sprezi sa biološkim analizama.
Pčelinje složeno oko sastavljenjo od oko 5500 pojedinačnih heksagonalnih ćelija-omatidija (skica 3) koje su međusobno postavljene pod uglom 2-3° je u suštini vid
“pin hol” naočara gde pojedini regioni putem senzornih ćelija raspoređenih u formi oktagona propuštaju- detektuju određeni deo elektro-magnetnog spektra (300-600 nanometara talasne dužine) u rasponu od ultra ljubičaste do crvene boje. Navešću primer germanijum-stakla koje propušta iskljucivo infracrvene zrake.
Svrstavanje pčelinje biologije u iskljucivi formalni okvir održivog života na zemlji je iracionalno jer se “hrabro ili ne” može pretpostaviti da one funkcionišu u 8 dimenzija. Stara kineska poslovica kaže: život počinje sa osmicom i završava se sa njom.
Astro fizika i astrobiologija su domeni u kojima treba tražiti mnoge odgovore vezano za pčelu.
Ranko Stamatović, nutricionista
